درمان اتیسم به روش دارو درمانی

3

درمان اتیسم به روش دارو درمانی

درمان اتیسم
درمان اتیسم

بعد از اینکه توسط ارزیابی‌های مختلف روانپزشک و روانشناس، اتیسم فرد شناخته شد. بهتر است بلافاصله پروسه درمان آغاز گردد. به خصوص اگر فرد در سنین پیش از ورود به مدرسه باشد؛ چرا که در سن بحرانی‌تری قرار دارد و البته پذیرش درمان در سنین پایین بیشتر است.
در درمان اتیسم بهتر است واژه‌های «پروسه درمانی» و یا «مجموعه‌ٔ درمانی» را به کار ببریم. زیرا از آنجایی که این اختلال در روند رشد فرد مبتلا اختلال ایجاد کرده و چند حیطه از کارکردهای فرد را دچار اختلال می‌کند، باید از جوانب مختلف نیز درمان گردد. بعلاوه اینکه این افراد دچار مشکلات خواب، مشکلات گوارشی و مشکلات تکانشی هستند، پس باید «درمان اتیسم به روش دارو درمانی » بعنوان پایه و شرط اول درمان قرار گیرد.
در کنار درمان اتیسم به روش دارو درمانی، درمان‌های مکمل اعمال می‌گردد. درمان‌های مکمل مثل: رفتار درمانی، گفتار درمانی، یکپارچگی حسی، کار درمانی ذهنی و جسمی(در صورت لزوم )، بازی درمانی و موسیقی درمانی. همهٔ این درمان‌ها در کنار هم برای فرد مبتلا به اوتیسم لازم است و بسته به شدت و ضعف افراد مبتلا در میزان اختلال، این درمان‌ها به نوبه خود ارائه می‌گردد.
نکته‌ٔ حائز اهمیت اینکه، درمان‌های مبتنی بر بهداشت روان فرد مبتلا و خانواده نیز باید در خلال درمان‌های دیگر، مورد توجه قرار گیرد. انجام مشاورات خانواده، زوجین، گروه درمانی، خانواده درمانی و… نیز از این نوع درمان‌ها هستند.

 

درمان اتیسم
درمان اتیسم
داروها نقش محدودی در بچه های اتیسم دارند. اما بعضی دارو ها می توانند از رفتار های خود آزاری کودکان جلوگیری کنند. دارو ها می توانند به عنوان مکملی برای دیگر درمان ها از جمله کاردرمانی و… عمل کنند. هیچ داروی استاندارد برای درمان اوتیسم وجود ندارد. آکادمی اطفال آمریکا (AAP) داروهایی را برای هدف قرار دادن یک یا دو مشکل اصلی رفتاری پیشنهاد داده است. داروهایی که گاهی اوقات برای درمان رفتارهای مرتبط با اتیسم استفاده می شود شامل مهارکننده های بازجذب سروتونین (SSRI) و داروهای ضد جنون (آنتی سایکوتیک) می باشد. (Selective serotonin reuptake inhibitors (SSRI) مهارکننده های بازجذب سروتونین (SSRI) شامل سیتالوپرام، فلوکستین، سیترولین هستند.
این داروها همچنین ممکن است کمک به افسردگی، اضطراب و رفتارهای وسواس گونه کنند. SSRI ها یکسری عوارض جانبی دارند که می توان از افزایش وزن، بی خوابی و افزایش اضطراب نام برد، اما عوارض جانبی مهار کننده های بازجذب سروتونین به نسبت داروهای آنتی سایکوتیک بسیار کمتر می باشد. داروهای آنتی سایکوتیک داروهای آنتی سایکوتیک مانند هالوپریدول، ریسپریدون و تیوریدازین با تغییر شیمیایی در مغز اثر خود را می گذارند. این داروها ممکن است باعث کاهش مشکلات رفتاری که می تواند در کودک مبتلا به اتیسم رخ دهد شوند. ریسپریدون یکی از داروهایی است که به منظور کاهش کج خلقی، پرخاشگری و رفتار آسیب رسانی به خود در کودکان مبتلا به اتیسم داده می شود. اما این داروها می تواند عوارض جانبی، از جمله خواب آلودگی، لرزش، و افزایش وزن داشته باشند.
این داروها معمولا زمانی به کار برده می شوند که تکنیک های مدیریت رفتار به جایی ختم نشده است. دیگر داروها که گاهی اوقات استفاده می گردند عبارتند از: کلونیدین (Kapvay)، (guanfacine ) ،(Intuniv). این داروها برای درمان رفتارهای تکانشی و پرخاشگرانه در کودکان مبتلا به اتیسم استفاده می شوند. لیتیوم (Lithobid) و داروهای ضد تشنج، مانند کاربامازپین و والپروئیک اسید است. کودکانی که دارای پرخاشگری هستند گاهی اوقات ممکن است با مصرف این داروها به ثبات برسند، اگرچه آزمایش مداوم خون برای تعیین سطح داروها لازم می باشد. اثربخشی این داروها در افراد مختلف متفاوت می باشد.
برخی از پزشکان حتی ممکن است به طور موقت دارو را قطع کنند تا ببینند اثر دارو مثبت بوده یا خیر، به نوعی آزمون و خطا می کنند تا به نتیجه مطلوب برسند

 

مرکز تحقیقات پزشکان و روانشناسان بوجیکا
کلینیک جامع کودک و خانواده بوجیکا، اماده ارائه خدمات نوین در زمینه های اختلالات طیف اتیسم، بیش فعالی، اختلالات یادگیری، مشکلات رفتاری، اختلالات اضطرابی، افسردگی و مشاوره خانواده می باشد.
جهت تعین وقت اینجا کلیک کنید

 

مقالات مرتبط:
نشانه های اختلال اوتیسم را می شناسید؟
اوتیسم و علائم اولیه آن در کودکان
راه های تشخیص اوتیسم
فواید موسیقی درمانی برای کودکان طیف اوتیسم
3 نظرات
  1. […] به اوتیسم در حال رشد است. هرچند درمان و شفای کاملی برای درمان اوتیسم وجود ندارد، اما درمان جدی و بموقع اوتیسم تغییرات بزرگی […]

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.