روانشناسی کودک | بهترین مرکز روانشناسی کودک | برخورد صحیح با کودک

0

روانشناسی کودک

روانشناسی کودک

انسان محصول شرایطی است که در آن رشد می کند. همه ی دانشمندان به این موضوع اعتقاد دارند که مهمترین دوران زندگی هر فرد که نقش اساسی در شکل گیری شخصیتش دارد، دوران کودکی است. عادات و رفتار های ما اصولا در دوران کودکی شکل می گیرند. به همین دلیل بسیار مهم است که والدین علاوه بر برآوردن نیاز های فیزیکی و جسمانی، به نیاز های روحی و روانی کودک نیز به همان اندازه اهمییت دهند.

روانشناسی کودک
روانشناسی کودک

اگر والدین به اندازه ی کافی به رشد شخصیتی و سلامت روانی فرزندشان اهمییت ندهند در آینده هم خودشان در تعامل با او دچار مشکل می شوند و بیشتر از آنها خود فرزند از مشکلاتی که ریشه در دوران کودکی اش دارد آسیب می بیند.

رشد و تکامل انسان مراحل مختلفی دارد. روند رشد و بلوغ فکری یک انسان عملا تا ۱۵ الی ۱۸ سالگی اش طول می کشد، اما به اعتقاد روانشناسان، مهمترین دوره از نظر رشد و شکل گیری شخصیت کودک تا ۱۰ سالگی اوست. البته نوجوانان هم به اندازه ی کودکان نیازمند آن هستند که به سلامت روحی و روانی شان اهمییت داده شود. والدین به عنوان نمونه های اولیه ی عینی ، اولین و مهمترین الگو در رشد شخصیتی و روانی فرزندان هستند. هرچه نحوه ی برخورد و رفتار با کودکان صحیح تر باشد، سلامت روانی آنها تضمین شده تر خواهد بود.

روانشناسی کودک چیست

به همین دلیل است که روانشناسی کودک، یکی از مهمترین شاخه های این رشته است. اگر امکانش برایتان مقدور است، حتما جهت یادگیری چند نکته ی مهم در مورد نحوه ی صحیح رفتار با فرزندانتان با یک مشاور روانشناس که در زمینه ی کودک تخصص دارد مشورت کنید.

” مرکز مشاوره ی بوجیکا، با کادری مجرب از روانشناسان و مشاوران متخصص، آماده ی ارائه ی خدمات تخصصی مشاوره کودک به متقاضیان عزیز می باشد. شما هم اکنون می توانید برای تماس با بوجیکا به صفحه ی تماس با ما مراجعه کنید. ”

روانشناسی رشد

روانشناسی رشد شاخه ای اصلی از رشته ی روانشناسی است که مهمترین زیر شاخه ی آن روانشناسی کودک است. روانشناسان رشد با علم و آگاهی به فرآیند رشد و شکل گیری شخصیت، مخصوصا در دوران کودکی، در زمینه ی دادن مشاوره برای تربیت و رفتار صحیح با کودکان تخصص دارند.

روانشناسی کودک
روانشناسی کودک

 

برای آشنایی بیشتر با این پدیده، مقاله ی تربیت کودک را بخوانید.

اگر مایلید با چند نمونه از رفتار های اشتباهی که والدین در مواجهه با کودکان مرتکب می شوند آشنا شوید، و شکل صحیح آنها را بیاموزید، در ادامه با ما همراه باشید.

بدترین اشتباهاتی که والدین در هنگام صحبت کردن با کودک مرتکب می شوند

پدر یا مادر بودن یکی از چالش برانگیز ترین و در عین حال پر معنی ترین کار هایی است که هر نفر می تواند در زندگی اش انجام دهد. متاسفانه باور های رایج غلط در مورد اینکه چگونه یک بچه ی مسئولیت پذیر تربیت کنیم، اغلب به ارتباطات ضعیف میان پدرو مادر و بچه یا گفتگوی قدرت می انجامد. برخی از والدین از استراتژی تربیتی والدین پرقدرت( پر آتوریته) استفاده می کنند که در نتیجه ی آن کودک نمی تواند احساس حضوری مستقل یا موثر در خانواده داشته باشد. این در حالی است که برخی دیگر از والدین برعکس، با آسان گیری های بیش از حد باعث می شوند کودک حد و حدود خودش را نشناسد و نتواند کنترل کردن خودش را بیاموزد. تحقیقات نشان داده اند که هر دو این روش های افراطی می توانند توانایی کودک برای کنترل احساسات و شکل گیری روابط سالم با بزرگسالان را تحت تاثیر قرار دهند.

روانشناسی کودک

بهترین روش برای ایفا کردن نقش والدین روشی عادلانه، منعطف، محترمانه است. این روش بیشتر از آنکه خواستار تسلیم کودک به والدین یا تسلیم والدین به کودک باشد، بر اساس تعامل منصفانه و آموزنده است. شنیدن و احترام گذاشتن به احساسات، اجازه دادن به کودک برای اینکه بتواند انتخاب کند، در عین تعیین کردن حد و حدود برای رفتار های غیر قابل قبول، روشی سالم برای ایجاد تعادلی است که همگی به دنبال آن هستیم.

در ادامه به چند نمونه از رفتار های نامناسب با کودکان و شکل صحیح آنها اشاره خواهیم کرد.

  • زیاد از حد حرف زدن

زمانی که والدین بیش از حد با کودکان حرف می زنند، کودک ترجیح می دهد به جای شنیدن حرف هایشان حواسش را به جای دیگری بدهد و حرفشان را نشنود. محققان نشان داده اند که مغز انسان در لحظه تنها می تواند حداکثر تا ۴ قسمت از اطلاعات یا ایده ها را پروسس کرده و در حافظه ی کوتاه مدت نگه دارد. این میزان تقریبا معادل ۳۰ ثانیه است یعنی حداکثر یک الی دو جمله.

نمونه ای از رفتار بد

“مطمئن نیستم بتوانی به هردو کلاس رقص و ورزش با هم برسی. می دانی کلاس ورزشت سه شنبه ها، چهار شنبه ها و پنجشنبه ها ساعت ۴ است، اما بعدش مجبوری سریعا لباست را عوض کنی تا آماده ی کلاس رقص بشوی.  خب زمانی برای این کار نخواهی داشت. مگر اینکه از شب قبل لباس های کلاس رقصت را آماده کرده باشی که یعنی باید از دو روز قبلش حتما آنها شسته شده …..”

در این مکالمه ایده های مختلف زیادی گنجانده شده و کودک را سردرگم می کند و باعث می شود به حرف های والدین گوش ندهد. همچنین این مکالمه حسی منفی و اضطراب آور به همراه دارد که می تواند موجب شود بچه با شک و تردید با مسئله رو به رو گردد. به جای اینکار، موضوع را به قطعات کوچکتر بشکنید تا هضم آنها برای کودک راحتتر باشد. پیش از اشاره کردن به موانع،  اول اجازه دهید بچه انتخاب و ترجیحات خودش را ابراز کند.

روانشناسی کودک
روانشناسی کودک

نمونه ای از رفتار خوب

“اگر امسال بخواهی هم در کلاس رقص شرکت کنی و هم در کلاس ورزشی، احتمالا برخی از روزها مجبور می شوی سریعا از یک کلاس به دیگری بروی. بیا بنشینیم و یک دقیقه در این مورد فکر کنیم تا ببینیم این وضعیت برای تو و من چگونه خواهد بود.”

در این نمونه، پدر یا مادر دارد مکالمه را به دو جمله تقلیل می دهد. با این کار دریافت اطلاعات برا کودک آسانتر می شود. پدر یا مادر در این مکالمه همچنین هدف شفاف تری دارد ( ببینیم این وضعیت برای تو و من چگونه است)، و در گام بعدی دارد از کودک درخواست می کند(بیا تا یک دقیقه بنشینیم و فکر کنیم). و در آخر پدر یا مادر تمایلات کودک را به همکاری کردن با او پیوند می زند و از این طریق نیاز های کودک را می فهمد و نیاز های خود را به او می فهماند.

  • غر زدن و هشدار دادن های متناوب

بیشتر والدین با این اتفاق آشنا هستند که سر صبح باید همه را جمع کنند و زود از خانه بیرون بزنند تا همگی به موقع با جایی که باید بروند، برسند.  در ضمن حواس والدین باید به این هم باشد که بچه ها ناهارشان، کتاب و دفترشان، تکالیفشان، لباس های ورزشی شان را هم بر می دارند.

بچه ای که حواسش پرت شده باشد و انگیزه نداشته باشد که به موقع از رختخواب بیرون بیاید و از خانه خارج شود، مهمترین چالش یک پدر و مادر سر شلوغ است. بسیاری از والدین در چنین شرایطی احساس می کنند که کنترل امور از دستشان خارج شده و نا امیدانه تلاش می کنند با غر زدن و نقد کردن، دوباره کنترل اوضاع را به دست بگیرند.

مشکل غر زدن این است که در شما در واقع دارید به کودک یاد می دهید که به حرفهای شما توجه نکند، چون می داند در ادامه ی مسیر هم غر خواهید زد. در حالی که کودکان خردسال تر به کمک بیشتر ی نیاز دارند، والدین خوب، با بزرگتر شدن بچه ها، کم کم مسئولیت بیشتری به آنها می دهند.

لینک منبع

تست بیش فعالی | سن تشخیص بیش فعالی | علائم بیش فعالی خفیف

مرکز مشاوره کودک | بهترین متخصص روانشناسی کودکان

کلینیک روانشناسی |مرکز مشاوره روانشناسی | بهترین روانشناس تهران

بازی درمانی

رواندرمانی

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.